سالگرد قیام 19 دی

 بيانات رهبری در ديدار مردم قم در سالگرد قيام 19 دى

بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم

هر سال 19 دى را همهٔ ملّت ايران، بخصوص مردم عزيز و بابصيرت قم، همچون يک مقطع تاريخىِ گويا و زباندار، به رخ مستکبران عالم می‌کشند. جا هم دارد؛ حقيقتاً هم حادثه‌اى مثل 19 دى، به رخ دشمن کشيدنى است.اين حادثه از ابعاد مختلفى قابل توجّه و تأمّل است: هم بصيرت در اين حادثه موج می‌زند، هم موقع‌‌‌‌‌‌شناسى، هم دشمن شناسى، هم مجاهدت و اقدام و فدکارى؛ اين‌ها ابعاد اين حادثهٔ عظيمى است که در 19 دى سال 56 - يعنى 32 سال قبل - به وقوع پيوسته است. از طرف ديگر، همين حادثه، مبدأ يک تحول، يک حرکت، يک جريان عظيم و جهتدارى در ملّت ايران شد. پس حادثه، حقيقتاً حادثهٔ مهمّى است. آن‌روز هم تأثير گذاشت؛ امروز هم که شما ياد آن حادثه را و ياد شهداى روحانى و غير روحانىِ آن حادثه را گرامى می‌داريد، باز تأثير می‌گذارد؛ درس می‌دهد، بصيرت می‌دهد و جهت حرکت را به ما نشان می‌دهد.

روزهاى سال، به طور طبيعى و به خودى خود همه مثل همند؛ اين انسان‌ها هستند، اين اراده‌‌‌‌‌ها و مجاهدت‌هاست که يک روزى را از ميان روزهاى ديگر برمی‌کشد و آن را مشخص می‌کند، متمايز می‌کند، متفاوت می‌کند و مثل يک پرچمى نگه می‌دارد تا راهنماى ديگران باشد. روز عاشورا - دهم محرم - فى نفسه با روزهاى ديگر فرقى ندارد؛ اين حسين بن على ـ عليه السّلام ـ است که به اين روز جان می‌دهد، معنا می‌دهد، او را تا عرش بالا می‌برد؛ اين مجاهدت‌هاى ياران حسين بن على ـ عليه السّلام ـ است که به اين روز، اين خطورت و اهميت را می‌بخشد. روز 19 دى هم همين‌جور است، روز 9 دىِ امسال هم از همين قبيل است. 9 دى با 10 دى فرقى ندارد؛ اين مردمند که ناگهان با يک حرکت - که آن حرکت برخاسته از همان عواملى است که 19 دىِ قم را تشکيل داد؛ يعنى برخاسته ى از بصيرت است، از دشمن‌‌‌‌‌شناسى است، از وقت‌‌‌‌‌شناسى است، از حضور در عرصه ى مجاهدانه است - روز نهم دى را هم متمايز ميکنند.

مطمئن باشيد که روز 9 دىِ امسال هم در تاريخ ماند؛ اين هم يک روز متمايزى شد. شايد به يک معنا بشود گفت که در شرائط کنونى - که شرائط غبارآلودگىِ فضاست - اين حرکت مردم اهميت مضاعفى داشت؛ کار بزرگى بود. هرچه انسان در اطراف اين قضايا فکر می‌کند، دست خداى متعال را، دست قدرت را، روح ولايت را، روح حسين بن على ـ عليه السّلام ـ را مى‌‌‌بيند. اين کارها کارهائى نيست که با ارادهٔ امثال ما انجام بگيرد؛ اين کار خداست، اين دست قدرت الهى است؛ همان طور که امام در يک موقعيت حسّاسى - که من بارها اين را نقل کرده‌‌‌‌ام - به بنده فرمودند: «من در تمام اين مدّت، دست قدرت الهى را در پشت اين قضايا ديدم». درست ديد آن مرد نافذِ بابصيرت، آن مرد خدا.

در شرائط فتنه، کار دشوارتر است؛ تشخيص دشوارتر است. البته خداى متعال حجّت را هميشه تمام می‌کند؛ هيچ وقت نميگذارد مردم از خداى متعال طلبگار باشند و بگويند تو حجت را براى ما تمام نکردى، راهنما نفرستادى، ما از اين جهت گمراه شديم. در قرآن مکرّر اين معنا ذکر شده است. دست اشارهٔ الهى همه جا قابل ديدن است؛ منتها چشم باز می‌خواهد. اگر چشم را باز نکرديم، هلال شب اول ماه را هم نخواهيم ديد؛ امّا هلال هست. بايد چشم باز کنيم، بايد نگاه کنيم، دقت کنيم، از همهٔ امکاناتمان استفاده کنيم تا اين حقيقت را که خدا در مقابل ما قرار داده است، ببينيم. مهم اين است که انسان اين مجاهدت را بکند. اين مجاهدت به نفع خود انسان است؛ خداى متعال هم در اين مجاهدت به او کمک می‌کند. 19 دىِ مردم قم در سال 56 از اين قبيل بود، 9 دىِ امسالِ آحاد مردم کشور - که حقيقتاً اين حرکت ميليونى فوق‌‌العادهٔ مردم حرکت عظيمى بود - از همين قبيل است، و قضاياى گوناگونى که ما در طول انقلاب از اين چيزها کم نداشتيم. اين مجاهدت، راه را به ما نشان می‌دهد.

ببينيد در جنگ صفّين، اميرالمؤمنين علی ـ علیه‌ السّلام ـ در مقابل کفّار که قرار نداشت؛ جبههٔ مقابل اميرالمؤمنين علی ـ علیه‌ السّلام ـ جبهه‌‌‌‌‌اى بودند که نماز هم می‌خواندند، قرآن هم می‌خواندند، ظواهر در آن‌ها محفوظ بود؛ خيلى سخت بود. کى بايد اينجا روشنگرى کند و حقائق را به مردم نشان دهد؟ بعضى‌ها حقيقتاً متزلزل می‌شدند. تاريخ جنگ صفّين را که انسان می‌خواند، دلش می‌لرزد. در اين صف عظيمى که اميرالمؤمنين علی ـ علیه‌ السّلام ـ به عنوان لشکريان راه انداخته بود و تا آن منطقهٔ حّساس - در شامات - در مقابل معاويه قرار گرفته بود، تزلزل اتّفاق مى‌‌‌افتاد؛ بارها اين اتّفاق افتاد؛ چند ماه هم قضايا طول کشيد. يک وقت خبر مى‌‌‌‌آوردند که در فلان جبهه، يک نفرى شُبهه‌اى برايش پيدا شده است؛ شروع کرده است به اينکه آقا ما چرا داريم می‌جنگيم؟ چه فايده دارد؟ چه، چه. اين‌جا اصحاب اميرالمؤمنين علی ـ علیه‌ السّلام ـ - يعنى در واقع اصحاب خاص و خالصى که از اوّل اسلام با اميرالمؤمنين همراه بودند و از اميرالمؤمنين جدا نشدند - جلو مى‌‌افتادند؛ از جمله جناب عمار ياسر ـ سلام اللَّه عليه ـ که مهمترين کار را ايشان می‌کرد. يکى از دفعات عمار ياسر - ظاهراً عمار بود - استدلال کرد. ببينيد چه استدلال‌هائى است که انسان می‌تواند هميشه اين‌ها را به عنوان استدلال‌هاى زنده در دست داشته باشد. ايشان ديد يک عدّه‌‌‌‌اى دچار شُبهه شده‌‌‌‌اند؛ خودش را رساند آن‌جا، سخنرانى کرد. يکى از حرفهاى او در اين سخنرانى اين بود که گفت: اين پرچمى که شما در جبههٔ مقابل مى‌‌‌‌بينيد، اين پرچم را من در روز احد و بدر در مقابل رسول خدا ديدم ـ پرچم بنى اميّه ـ زير اين پرچم، همان کسانى آن روز ايستاده بودند که امروز هم ايستاده‌اند؛ معاويه و عمروعاص. در جنگ احد، هم معاويه، هم عمروعاص و ديگر سران بنى اميّه در مقابل پيغمبر قرار داشتند؛ پرچم هم پرچم بنى‌‌‌‌‌‌اميّه بود. گفت: اين‌هائى که شما مى‌بينيد در زير اين پرچم، آن طرف ايستاده‌‌‌‌اند، همين‌ها زير همين پرچم در مقابل پيغمبر ايستاده بودند و من اين را به چشم خودم ديدم. اين طرفى که اميرالمؤمنين علی ـ علیه‌ السّلام ـ هست، همين پرچمى که امروز اميرالمؤمنين علی ـ علیه‌ السّلام ـ دارد - يعنى پرچم بنى‌‌‌‌‌هاشم - آن روز هم در جنگ بدر و احد بود و همين کسانى که امروز زيرش ايستاده‌‌‌‌‌اند، يعنى اميرالمؤمنين علی ـ علیه‌ السّلام ـ و يارانش، آن روز هم زير همين پرچم ايستاده بودند. از اين علامت بهتر؟ ببينيد چه علامت خوبى است. پرچم، همان پرچم جنگ احد است؛ آدم‌ها همان آدم‌هايند، در يک جبهه. پرچم، همان پرچم جنگ احد است؛ آدم‌ها همان آدم‌هايند در جبههٔ ديگر، در جبههٔ مقابل. فرقش اين است که آن روز آن‌ها ادّعا می‌کردند و معترف بودند و افتخار می‌کردند که کافرند، امروز همان‌ها زير آن پرچم ادّعا می‌کنند که مسلمند و طرفدار قرآن و پيغمبرند؛ امّا آدم‌ها همان آدم‌هايند، پرچم هم همان پرچم است. خوب، اين‌ها بصيرت است. اين‌قدر که ما عرض می‌کنيم بصيرت بصيرت، يعنى اين.

از اوّل انقلاب و در طول سال‌هاى متمادى، کى‌‌‌‌ها زير پرچم مبارزهٔ با امام و انقلاب ايستادند؟ آمريکا در زير آن پرچم قرار داشت، انگليس در زير آن پرچم قرار داشت، مستکبرين در زير آن پرچم قرار داشتند، مرتجعين وابستهٔ به نظام استکبار و سلطه، همه در زير آن پرچم مجتمع بودند؛ الان هم همين جور است. الان هم شما نگاه کنيد از قبل از انتخابات سال 88، در اين هفت هشت ماه تا امروز آمريکا کجا ايستاده است؟ انگليس کجا ايستاده است؟ خبرگزارى‌‌‌‌هاى صهيونيستى کجا ايستاده‌اند؟ در داخل، جناح‌هاى ضدّ دين، از توده‌‌‌‌اى بگير تا سلطنت‌‌‌‌‌طلب، تا بقيهٔ اقسام و انواع بى دين‌‌‌‌ها کجا ايستاده‌‌‌اند؟ يعنى همان کسانى که از اوّل انقلاب با انقلاب و با امام دشمنى کردند، سنگ زدند، گلوله خالى کردند، تروريسم راه انداختند. سه روز از پيروزى انقلاب در 22 بهمن گذشته بود، همين آدم‌ها با همين اسم‌ها آمدند جلوى اقامتگاه امام در خيابان ايران، بنا کردند شعار دادن؛ همان‌ها الان مى‌آيند توى خيابان، عليه نظام و عليه انقلاب شعار می‌دهند! چيزى عوض نشده. اسمشان چپ بود، پشت سرشان آمريکا بود؛ اسمشان سوسياليست بود، ليبرال بود، آزادى طلب بود، پشت سرشان همهٔ دستگاه‌‌‌هاى ارتجاع و استکبار و استبداد کوچک و بزرگ دنيا صف کشيده بودند! امروز هم همين است. اين‌ها علامت است، اين‌ها شاخص است؛ و مهم اين است که ملّت اين شاخص‌ها را می‌فهمد؛ اين چيزى است که انسان اگر صدها بار شکر خدا را بکند، حقّش را به جا نياورده است؛ سجدهٔ شکر کنيم.

اين ملّت عظيم از قشرهاى مختلف در سراسر کشور نگاه می‌کنند به صحنه، می‌شناسند صحنه را؛ خيلى چيز بزرگ و مهمّى است. اينى که من عرض می‌کنم روز 9 دى در تاريخ ماندگار است، به خاطر اين است. مردم بيدارند؛ همين است که کشور شما را نگه داشته است عزيزان من! همين است که انقلابتان را حفظ کرده است؛ همين است که جرأت سران استکبار را از آن‌ها گرفته است که بخواهند به ملّت ايران حمله کنند؛ می‌ترسند. حالا در تبليغات، زيد و عمرو و بکر را می‌کشند جلو، بمباران تبليغاتى می‌کنند؛ امّا حقيقت قضيّه چيز ديگرى است. دشمن حقيقى آن‌ها ملّت ايران است، دشمن حقيقى آنها ايمان و بصيرت ملّت ايران است، دشمن حقيقى آن‌ها همين غيرت دينى جوان‌هاست که می‌جوشد. يک وقتى هم دندان روى جگر می‌گذارند، صبر هم می‌کنند، بايد هم بکنند؛ امّا يک وقت هم آن‌جائى که وقت حضور در صحنه است، مى‌‌‌‌آيند توى صحنه.

تحليل حوادث جارى کشورمان تحليلى نيست که از حوادث عالم جدا باشد. حوادث عالم، حوادث منطقه، اين‌ها به هم متّصل است. بخشى هم مربوط به کشور ماست، که البته آن بخش اصلى و اساسى است. علّت هم اين است که استکبار لنگى کار خود را از اينجا مى‌بيند؛ و اين نشان می‌دهد که يک ملّت و يک مجموعهٔ انسانى چه نقشى می‌تواند ايفاء کند. اينى که امام بزرگوار ما هى خطاب می‌کرد به امّت اسلام، با توجه به اين حقيقت است. يک ملّت وقتى بيدار می‌شود، اينطور می‌تواند همهٔ محاسبات استکبار را به هم بريزد. کارخانه‌‌‌‌اى که آن‌ها درست کردند، خطّ توليدى که براى به ثمر رساندن اهداف استکبارىِ خودشان به وجود آوردند، اين خطّ توليد را بيدارى يک ملّت اينطور کند يا متوقف می‌کند. اگر همهٔ ملّت‌هاى مسلمان بيايند توى ميدان، چه می‌شود! اگر همهٔ ملّت‌هاى مسلمان همين بصيرت را، همين آمادگى را، همين حضور را پيدا کنند، چه اتّفاقى در دنيا مى‌افتد! از اين می‌ترسند. می‌خواهند صداى من و شما خاموش بشود و به گوش ملّت‌هاى ديگر نرسد. می‌خواهند کارى کنند که ملّت‌هاى ديگر نفهمند تأثير بيدارى و بصيرت يک ملّت در حوادث عالم چقدر است.

يک نکته را هم به جوانان عزيز انقلابى، به فرزندان عزيز انقلابى خودم، به فرزندان بسيجى - از زن و مرد - عرض بکنم: جوانان از اطراف و کناف کشور، از آنچه که تهتّک بيگانگان از ايمان دينى به گوششان می‌خورد يا با چشمشان مى‌‌‌‌بينند، عصبانى هستند؛ وقتى مى‌بينند روز عاشورا چگونه يک عدّه‌‌‌‌اى حرمت عاشورا را هتک می‌کنند، حرمت امام حسين ـ علیه السّلام ـ را هتک می‌کنند، حرمت عزاداران حسينى را هتک می‌کنند، دل‌هاشان به درد مى‌‌‌‌‌آيد، سينه‌‌‌‌‌هاشان پر می‌شود از خشم؛ البته خوب، طبيعى هم هست، حق هم دارند؛ ولى می‌خواهم عرض بکنم جوان‌هاى عزيز مراقب باشند، مواظب باشند که هرگونه کار بى رويه‌‌‌اى، کمک به دشمن است. اين‌جا جوان‌ها تلفن می‌کنند - ميفهمم من، می‌خوانم، غالباً تلفن‌ها و نامه‌ها را خلاصه می‌کنند، هر روز مى‌آورند، من نگاه می‌کنم - مى‌بينم همين طور جوان‌ها گله‌‌‌‌‌مند، ناراحت و عصبانى؛ گاهى هم از بنده گله می‌کنند که چرا فلانى صبر می‌کند؟ چرا فلانى ملاحظه می‌کند؟ من عرض می‌کنم؛ در شرائطى که دشمن با همهٔ وجود، با همهٔ امکاناتِ خود درصدد طرّاحى يک فتنه است و می‌خواهد يک بازى خطرنکى را شروع کند، بايد مراقبت کرد او را در آن بازى کمک نکرد. خيلى بايد با احتياط و تدبير و در وقت خودش با قاطعيت وارد شد. دستگاه‌‌‌‌هاى مسئولى وجود دارند، قانون وجود دارد؛ بر طبق قانون، بدون هيچ‌گونه تخطّى از قانون، بايستى مُرّ قانون به صورت قاطع انجام بگيرد؛ امّا ورود افرادى که شأن قانونى و سمت قانونى و وظيفهٔ قانونى و مسئوليّت قانونى ندارند، قضايا را خراب می‌کند. خداى متعال به ما دستور داده است: «و لايجرمنّکم شنئان قوم على ان لاتعدلوا اعدلوا هو اقرب للتّقوى»1 بله، يک عدّه‌‌‌‌اى دشمنى می‌کنند، يک عدّه‌‌‌‌اى خباثت به خرج می‌دهند، يک عدّه‌اى از خباثت‌‌‌کنندگان پشتيبانى می‌کنند - اين‌ها هست - امّا بايد مراقب بود. اگر بدون دقّت، بدون حزم، انسان وارد برخى از قضايا بشود، بى‌‌‌‌گناهانى که از آن‌ها بيزار هم هستند، لگدمال می‌شوند؛ اين نبايد اتّفاق بيفتد. من برحذر می‌دارم جوان‌هاى عزيز را، فرزندان عزيز انقلابىِ خودم را از اين‌که يک حرکتى را خودسرانه انجام بدهند؛ نه، همه چيز بر روال قانون.

مسئولين کشور بحمداللَّه چشمشان هم باز است، مى‌‌‌‌بينند؛ مى‌‌‌‌بينند مردم در چه جهتى دارند حرکت می‌کنند. حجّت بر همه تمام شده است. حرکت عظيم روز چهارشنبهٔ 9 دى ماه حجّت را بر همه تمام کرد. مسئولين قوّهٔ مجريه، مسئولين قوّهٔ مقنّنه، مسئولين قوّهٔ قضائيه، دستگاه‌‌‌هاى گوناگون، همه می‌دانند که مردم در صحنه‌‌‌اند و چه می‌خواهند. دستگاه‌‌‌‌‌‌ها بايد وظائفشان را انجام بدهند؛ هم وظائفشان در مقابل آدم مفسد و اغتشاشگر و ضدّ انقلاب و ضدّ امنيت و اين‌ها، هم وظائفشان در زمينهٔ ادارهٔ کشور. مسائل کشور که فقط مسائل مربوط به اغتشاشگران نيست؛ کشور مسائل اقتصادى دارد، مسائل علمى دارد، مسائل سياسى دارد، مسائل بين‌‌‌‌‌‌‌المللى دارد، مسائل امنيّتى دارد؛ صدها مسئلهٔ مهم پيش روى مسئولان کشور هست؛ بايد اين‌ها را انجام بدهند؛ بايد کشور را مديريت کنند؛ بايد کشور را جلو ببرند. دشمن می‌خواهد با اين حوادث، چرخ‌هاى کشور از کار بيفتد؛ نبايد به دشمن کمک کرد. دشمن می‌خواهد با اين‌گونه حوادث، چرخ پيشرفت اقتصادى متوقّف بشود؛ دشمن می‌خواهد چرخ پيشرفت علمى که بحمداللَّه دور برداشته است و حرکت علمى خوبى آغاز شده و رو به رشد هم هست، متوقّف بشود؛ دشمن می‌خواهد حضور سياسى قدرتمندانهٔ جمهورى اسلامى در عرصه‌هاى بين‌‌‌‌‌المللى را که امروز از گذشته بسيار بارزتر و پرجلوه‌‌‌‌تر است، مخدوش کند، خراب کند با اين مسائل اينطورى؛ نبايد به دشمن کمک کرد. بنابراين مسئولان بايد کارهاى خود را در زمينه‌‌‌‌هاى اقتصادى، در زمينه‌‌‌‌‌هاى علمى، در زمينه‌‌‌هاى سياسى، در زمينه‌‌‌هاى اجتماعى، در همهٔ زمينه هائى که مسئوليّتى دارند، وظيفه‌‌‌اى دارند، با قدرت، با قوّت و با دقّت انجام بدهند. همکارى‌هاى با دولت و مسئولين کشور هم بايد ادامه پيدا کند. مردم هم که حضور خودشان را در صحنه نشان داده‌اند.

بزرگترين ثروت براى يک نظام همين است که مردم پشت سرش باشند. آمدند به اصطلاح خواستند اين حرکت مردمى را خراب کنند؛ گفتند راهپيمائى حکومتى! بى عقل‌ها نفهميدند که با اين حرف دارند حکومت را تعريف می‌کنند؛ دارند از حکومت تمجيد می‌کنند. اين چه حکومتى است که در ظرف دو روز ـ روز عاشورا و يکشنبه ـ آن خباثت‌ها را راه انداختند، روز چهارشنبه اين حرکت عظيم راه افتاد ـ می‌تواند يک چنين بسيج عظيم ملّى را در سرتاسر کشور بکند؟ امروز کدام کشور ديگر، کدام حکومت ديگر چنين قدرتى دارد؟ قوى‌‌‌‌ترين حکومت‌هاى دنيا و ثروتمندترينشان ـ که ولخرجى‌‌‌‌هاى زيادى هم براى جاسوس پرورى و خرابکارى و تروريست پرورى دارند ـ اگر همهٔ تلاششان را هم بکنند، نمی‌توانند ظرف دو روز، صد هزار نفر آدم را بياورند توى خيابان‌هاى شهرشان يا کشورشان. چند ده ميليون انسان در سرتاسر کشور بيايند! اگر به دستور حکومت آمده باشند، اين خيلى حکومت مقتدرى است؛ پس خيلى حکومت قوى‌‌‌‌اى است که اينجور امکان بسيج را دارد. امّا حقيقت غير از اين است؛ حقيقت اين است که در کشور ما حکومت و مردمى وجود ندارد ـ همه يکى‌اند ـ مسئولين حکومت، از شخص حقير اين بنده گرفته تا ديگران، هر کدام قطره‌هائى هستيم در اقيانوس عظيم اين ملّت.

رحمت خداوند بر روان پک امام بزرگوارمان که سلسله‌‌جنبان اين حرکت عظيم، او بود؛ و رحمت خداوند بر روان پک شهداى عزيزمان که آن‌ها بودند که پيشروان و سابقون اين حرکت عظيم بودند، که «و السّابقون السّابقون. اولئک المقرّبون»؛2 اين‌ها هستند که راه را باز کردند، هموار کردند؛ و رحمت خدا بر شما مردم عزيز، بر شما جوانان عزيز، که اينجور بصيرت و آمادگى را از خودتان نشان می‌دهيد و دشمن را از دست اندازى به کشورتان و نظامتان و انقلابتان مأيوس می‌کنيد. خداوند ان شاءاللَّه يار و نگهدار شما باشد.

والسّلام عليکم و رحمةاللَّه و برکاته

 

1. مائده: 8؛ «... و البته نبايد دشمنىِ گروهى شما را بر آن دارد که عدالت نکنيد؛ عدالت کنيد که آن به تقوا نزديکتر است ...»
2. واقعه: 10 و 11؛ «و سبقت گيرندگان مقدمند. آنانند همان مقربان [خدا]» معرفی نویسنده، اشتراک‌گذاری مطلب، دعوت از دوستان، نظردهی و مشاهده نظرات بازدیدکنندگان


محمّدصادق اسکندری هستم.

27 ساله از شهر مقدّس قم

فوق‌دیپلم فقه و اصول و علاقه‌مند به نهادینه‌سازی مفاهیم ارزشی

پیشنهاد من: حرکتی گسترده و رو به جلو در در جادّه‌ی خدامحور

رایانامه من: mese@chmail.ir

اشتراک‌گذاری این مطلب در وبگاه‌های اجتماعی:

afsaran

cloob

Google Bookmarks

Google Buzz

Digg

yahoo

Technorati

delicious

FriendFeed

دعوت از دیگران برای مشاهده مطلب

  

نظر شما

 

تعداد بازدید از این مطلب: 536 عدد

هنوز نظری درباره این مطلب ارسال نشده است.

 

 

آخرین به‌روز‌رسانی: 17 / 12 / 1393