آشنايی مختصر با زندگی امام هادی ـ عليه السّلام ـ

کلّیاتی درباره آن حضرت ـ علیه السّلام ـ

دهمین امام؛

دوازدهمین معصوم؛

اسم ایشان، علی که در میان 14 معصوم ـ علیهم السّلام ـ 4 «علی» وجود دارد: امام اوّل، امام چهارم، امام هشتم و امام نهم ـ علیهم السّلام ـ؛

کینه‌شان، ابوالحسن؛ در میان 14 معصوم ـ علیهم السّلام ـ 5 معصوم وجود دارند که کنیه‌شان ابوالحسن است؛

مهم‌ترین القاب ایشان، نقى و هادى است و این القاب هم گاهی برای حضرت به‌کار رفته: نجيب، مرتضى، عالم، فقيه، ناصح، امين، مؤتمن، طيّب و متوكّل؛ البتّه به دلیل این‌که خلیفه وقت هم لقبش متوکّل علی الله بود، اجازه بیان این لقب را به اصحاب نمی‌دادند.

البته گاهی به ایشان هم عسکر می‌گفتند، و علّتش این بود که ایشان و فرزندش امام حسن ـ عليهما السّلام ـ در سامراه در محلّه‌‏اى كه عسكر نام داشت زندگی‌ می‌کردند از اين جهت، هر دو بزرگوار را نسبت به آن مكان داده و عسكرى مى‏‌گفتند.

دوران امامت ایشان در زمان بنی‌عبّاس ملعون بود و از مهم‌ترین آن خلفا، همان متوکل ظالمی بود که ظلم‌های اضافه‌تری و بسیاری را نسبت یه شیعیان روا داشت. لعنت الله علیه.

متولد، نیمه رجب سال 212 ه.ق در صریا مدینه؛

اوصاف ظاهری حضرت: متوسّط القامة و مرطوبى بود (یعنی از لحاظ مزاج دم بوده‌اند) و روى سرخ و سفيد و گونه‌‏هاى اندك بر آمده و چشم‌‏هاى فراخ و ابروهاى گشاده و چهره دلگشا؛

شهادت، در 3 رجب (البته در روز شهادت نقل‌های دیگری هم هست) سال 254 ه.ق در مدینه؛

سن مبارک، 42 یا 41 سال پر برکت؛

مدّت امامت، 33 سال پر خیر برای عالمین؛

مدّت سکونت در سامرا، حدود 10 سال؛

سن رسیدن به امامت، 8 سال؛ 3 امام بودند که زیر 8 سال به امامت رسیدند (همان‌طور که در قرآن آمده،

2 پیامبر یعنی حضرت مسیح و حضرت یحیی ـ علیهما السّلام ـ در سن خردسالی به پیامبری رسیدند) : امام نهم، امام دهم و امام دوازدهم ـ علیهم السّلام؛

مرقد مطهر، در منزل خود آن حضرت در شهر سامرا (اسم اصلی این شهر که در دوره بعد از مأمون تأسیس شد، سرّ من رأی به معنای خوشحال کننده بیننده بوده است.)؛

پدرشان، حضرت جواد الائمه محمد ابن علی ـ علیهما السّلام ـ؛

نام مادرشان، «سمانه مغربيّه»، لقب‌شان «سيّده»، و کنیه‌شان «امّ الفضل» بوده، درباره صفات اخلاقی ایشان آورده‌اند که همیشه روزه مستحبی می‌گرفته‌اند و در و زهد و تقوا مانند نداشتند.

محمّد بن فرج و علىّ بن مهزيار از حضرت هادى ـ عليه السّلام ـ روايت كرده‌‏اند: «مادرم عارفه است به حقّ من، و او از اهل بهشت است، نزديك نمى‌‏شود به او شيطان سركش، و مکر آن جبّار عنيد به او نمی‌رسد، و خداوند او را نگهبان و حافظ است، و تخلّف نمى‏‌كند از امّهات صدّيقين و صالحين.» (الدر النظيم، ج 2، ص 216- 217.)؛

علّت هجرت از مدینه به سامرا، متوکل عباسی به‌خاطر این‌که حضرت را دقیقاً تحت نظر داشته باشد، از مدینه به سامرا انتقال داد، سامرا یک شهر جدید تأسیس بود که نظامیان در آن سکونت داشتند، از این جهت امام شدیداً تحت مراقبت و مضیقه نظامیان بنی‌عبّاسی بودند؛

فرزندان ایشان

1. ابو محمّد الحسن الإمام عليه السّلام

2. محمّد؛

3. حسین؛

4. جعفر؛

5. عليّه.

توضیح

1.امام حسن عسکری ـ علیه السّلام ـ آخرین امام شهید؛ژ

2.محمّد ابن علی: فرزند بزرگ حضرت امام هادی ـ علیه السّلام ـ، کنیه‌شان «ابوجعفر» بوده و از لحاظ مقام در حدی بودند که صلاحیّت و قابلیّت امامت را داشته که شیعیان منتظر امامت ایشان بوده‌اند؛ البتّه ایشان قبل از شهادت پدر از دنیا رفت. امامت ایشان ظاهراً مسلم بوده و این در روایات آمده است، از باب نمونه روایتی را که شيخ طوسى و طبرسى از بین‌هاشم نقل كرده‏اند را می‌آوریم، آن‌ها گفتند:

«ما در روز وفات سيّد محمّد به خانه حضرت امام على نقى ـ عليه السّلام ـ رفتيم ديدم كه برای امام علىّ نقى ـ عليه السّلام ـ در صحن خانه بساطى گسترده‏اند و مردم دور آن حضرت نشسته‏اند و ما تخمين زديم عدد آن جماعت را كه دور آن جناب بودند از آل ابى طالب و بنى عبّاس و قريش به 150 نفر مى‏رسيد به غير از موالى و مردمان ديگر.

پس ناگهان امام حسن ـ عليه السّلام ـ وارد شد در حالى كه گريبان خود را در مرگ برادر چاك زده بود و آمد در طرف راست پدر ايستاد و ما آن حضرت را نمى‏شناختيم، پس بعد از ساعتى امام علىّ نقى ـ عليه السّلام ـ رو به جانب او كرد و فرمود:

"يا بنىّ، احدث للّه شكرا فقد احدث فيك امرا؛ ای پسرم، شكر خدا را تازه کن، پس به تحقيق كه حقّ تعالى، در حقّ تو امرى را تازه فرمود."

پس امام حسن ـ عليه السّلام‏ ـ بگريست و استرجاع گفت و فرمود:

"الحمد للّه ربّ العالمين ايّاه نشكر نعمه علينا و انّا للّه و انا اليه راجعون."

پرسيديم:

"او كيست؟"

گفتند:

"حسن فرزند امام علىّ نقى ـ عليه السّلام ـ‌ است."

در آن وقت به نظر ما 20 سال از عمر شريفش گذشته بود. ما از آن روز او را شناختيم و از كلام پدر بزرگوارش، دانستيم كه او امام و قائم مقام پدر بزرگوارش است.(اعلام الورى، ص 351؛ بحار الأنوار، ج 50، ص 245.)

مرقد مطهر این فرزند امام هادی‌ ـ علیه السّلام ـ  که درمیان ایرانی‌ها زیاد معروف نیست، در فاصله 50 ک.م از سامراء و جنوب آن شهر و در 80 ک.م بغداد و شمال آن، در نزديك قريه‌ای به نام بلد که به بلد سيّد محمّد معروف شده،  در استان صلاح الدين واقع شده است. مرقد ایشان زائران بسیاری حتّی از اهل سنت دارد و کرامات زیادی از ایشان دیده شده و مردم هیچ‌گاه قسم دروغ به ایشان نمی‌خورند.

حضرت سیّد محمد، 9 پسر داشته‌اند که همگی به ایران مهاجرت کرده و به‌دست بنی‌عبّاس به شهادت رسیدند.

3.حسین ابن علی: ایشان سيّدى جليل القدر و عظيم الشّأن بوده و از زهّاد و عبّاد زمانه بود و به امامت برادر خود اعتراف داشت و در بعضی از روایات آمده که به مولاى ما حضرت امام حسن عسكرى ـ عليه السّلام ـ و برادرش حسين بن على ـ عليه السّلام ـ تعبير به «سبطين» مى‏كردند و اين دو برادر را به دو جدّشان، دو سبط پيغمبر رحمت، امام حسن و امام حسين ـ عليهما السّلام ـ تشبيه مى‏‌كردند، و در روايت ابو الطيّب است كه صداى حضرت حجة بن الحسن- صلوات اللّه عليه- به صداى حسين شبيه بود، مرقد ایشان در سامرا می‌باشد.

4.جعفر ابن علی: او مثلش، مثل فرزند حضرت نوح ـ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم ـ است. در اخبار آمده است که رسول الله ـ صلی الله علیه و آله و سلم ـ به او لقب "جعفر كذّاب" را داده‌اند چراکه بعد از شهادت امام حسن عسکری ـ علیه السّلام ـ ادّعای امامت کرد و عدّه‌ای را گمراه نمود، جریانش معروف و مفصّل است که ذکر نمی‌شود. جعفر کذّاب در دوران غیبت صغری، در 45 سالگی مرد و فرزندان زیادی داشت، حتّی برخی گفته‌اند 120 فرزند داشته، به همین دلیل به «ابوکرّین» گفتند؛ تعدادی از فرزندان او را معرفی می‌کنیم:

ابو الرّضا محسن ابن جعفر؛ در ايّام خلافت مقتدر باللّه در سال 300 در اعمالِ دمشق خروج كرد، او را بكشتند و سرش را به بغداد بردند و بر جسر به دار كشيدند.

ابن‌الرّضا عيسى ابن جعفر؛ عالم فاضل كامل بوده و از او روایات نقل می‌کردند.

بريهه بنت جعفر؛ زن محمّد بن موسى مبرقع که به همراه شوهرش به قم آمدند و بعد از وفات شوهرش، او وفات يافت و در کنار شوهرش در بقعه معروف چهل‌اختران مدفون شد.

و بعد از آن 2 برادرش ابراهیم و یحیی به قم آمدند... تا همین‌جا کافی‌است.

5.علیّه؛ دختر امام هادی ـ علیه السّلام ـ که ما از ایشان اطلاعاتی پیدا نکردیم.

 

پی‌نوشت‌:
منبع منتهى الآمال فى تواريخ النبى و الآل عليهم السلام(فارسى)، ج‏3، ص: 1896

معرفی نویسنده، اشتراک‌گذاری مطلب، دعوت از دوستان، نظردهی و مشاهده نظرات بازدیدکنندگان

محمّدصادق اسکندری هستم.

27 ساله از شهر مقدّس قم

فوق‌دیپلم فقه و اصول و علاقه‌مند به نهادینه‌سازی مفاهیم ارزشی

پیشنهاد من: حرکتی گسترده و رو به جلو در در جادّه‌ی خدامحور

رایانامه من: mese@chmail.ir

اشتراک‌گذاری این مطلب در وبگاه‌های اجتماعی:

afsaran

cloob

Google Bookmarks

Google Buzz

Digg

yahoo

Technorati

delicious

FriendFeed

دعوت از دیگران برای مشاهده مطلب

  

نظر شما

 

تعداد بازدید از این مطلب: 1680 عدد

هنوز نظری درباره این مطلب ارسال نشده است.

 

آخرین به‌روز‌رسانی: 17 / 12 / 1393